Thursday, 6 October 2011

အထင္ေသြျခင္း

ေမာင္စူးစမ္းႏွင့္ ေမာင္ထင္မွတ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ညေနေစာင္းအခ်ိန္တြင္ ရြာတစ္ရြာသုိ႔ အလည္သြားၾက၏။ ေတာလမ္းကေလးတစ္ခုအား ျဖတ္သန္းသြားရ၏။

ထုိေတာလမ္းနေဘးတြင္   သခ်ၤ ိဳင္းကုန္း တစ္ခု ရွိ၏။ သရဲေျခာက္တတ္သည္ဟု နာမည္ႀကီး၏။  ေမာင္ထင္မွတ္သည္ ထုိေတာလမ္းေလးအား ျဖတ္သန္းလွ်င္ ဧကန္ သရဲေျခာက္လိမ့္မည္ဟု စိတ္ထဲတြင္ ထင္မွတ္ေနေလ၏။ ညလယ္ေလာက္တြင္ အလည္သြားရာမွ ျပန္လာၾက၏။  နာမည္ႀကီး ထုိေတာလမ္းကေလးအား ျဖတ္သန္းေနခုိက္ သခ်ၤ ိဳင္းကုန္းထဲမွ...

"ဘုတ္... ေခ်ာက္... ေခ်ာက္.. ေခ်ာက္..."

ဟူေသာ အသံႀကီးကုိ ႏွစ္ဦးသား ၾကားလုိက္ရေလ၏။ ေမာင္ထင္မွတ္မွာ "သရဲ သရဲ" ဟု သံကုန္ဟစ္ ေအာ္ၿပီး ရြာဖက္သုိ႔ တစ္ခ်ိဳးတည္း ထြက္ေျပးေလေတာ့၏။ ေမာင္စူးစမ္းမွာမူ ထုိအသံၾကားရာသုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး အသင့္ယူေဆာင္လာသည့္ လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးျဖင့္ ထုိးၾကည့္ေလ၏။ ေမာင္စူးစမ္းသည္ ျဖစ္စဥ္ကို သေဘာေပါက္သြားေလ၏။ အမွန္မွာ သရဲ ေျခာက္သည္မဟုတ္။ လမ္းနေဘးရွိ ဥသွ်စ္ပင္မွ ဥသွ်စ္သီးမွည့္ ေၾကြက်ၿပီး သစ္ရြက္ေျခာက္ေပၚ လွိမ့္သြားျခင္းပင္ ျဖစ္ေလ၏။

 ....

***အလြဲထင္သူတုိ႔ အထင္လြဲတတ္ၾက၏။

...

1 comment:

san htun said...

အလြဲထင္သူတုိ႔ အထင္လြဲတတ္ၾက၏။ မွန္၏။