Sunday, 19 February 2012

ေခတ္သစ္ကုိလုိနီ

 သြားမယ္
ခ်ီတက္မယ္
အေရာက္လွမ္းမယ္။

စိတ္အတြင္း
ႀကဳံး၀ါး ဟစ္ေၾကြးရင္း......

 ေနထင္ထင္
လမ္းစင္စင္ျဖစ္ရဲ့သားနဲ႔
ဘာျဖစ္လုိ႔ ငါ့ေျခလွမ္းေတြ
ဆားဗစ္(စ္) ခဏခဏ ၀င္ခ်င္ေနရပါလိမ့္။

အရင္းစစ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့....

ေညာင္းတယ္
ကုိက္တယ္
မူးတယ္
ေမာ္တယ္
ေမာတယ္
ေ၀တယ္။

ဆာလြန္းတယ္
၀လြန္းတယ္
ပူလြန္းတယ္
ေအးလြန္းတယ္
ေစာလြန္းတယ္
မုိးခ်ဳပ္လြန္းတယ္။


ဒီလုိနဲ႔
ငါ့ယုံၾကည္ျခင္းဟာ
၀ိတက္ေတြရဲ့
နယ္ခ်ဲ႔မႈေအာက္မွာ
ကုိလုိနီ ေနာက္လုိက္ ျဖစ္ေနေလရဲ့။

.

1 comment:

san htun said...

ကဗ်ာေလးက အဓိပၸာယ္ရိွတယ္ ဘုရား..